ေက်ာ္ဗလ

ဇူလုိင္လ (၄) ရက္ေန႔က ျမန္မာျပည္မွျပန္လာတဲ့ ကုလသမဂၢအတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ ဘန္ကီမြန္းဟာ ထိုင္းႏုိင္ငံ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕ သုဝဏၰဘူမိ ႏုိင္ငံတကာေလဆိပ္ႀကီးမွာ သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲတရပ္ က်င္းပခဲ့ပါတယ္။ ဒီသတင္းစာရွင္းလင္းပြဲမွာ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္က “နအဖအစုိးရအေပၚ အေတာ္စိတ္ပ်က္မိေၾကာင္း” ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆိုသြားခဲ့ပါတယ္။ ဒီသတင္းကိုၾကားရ ေတာ့ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ရဲ႕ ခရီးစဥ္အေပၚ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ထားေနတဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံသားေတြအေနနဲ႔လည္း ကုလသမဂၢအဖြဲ႔ႀကီး အေပၚ အေတာ္စိတ္ပ်က္သြားခဲ့ၾကပါၿပီ။ အထူးသျဖင့္ ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီ အင္အားစုေတြအေနျဖင့္ ကုလသမဂၢအပါအ၀င္ ႏုိင္ငံတကာမိသားစုေတြအေပၚ စိတ္ကုန္ေနခဲ့တာ အေတာ္ၾကာခဲ့ပါၿပိီ။ အီရတ္အာဏာရွင္ ဆဒမ္ဟူစိန္ကို အင္အားသံုးျဖဳတ္ခ် စီရင္ၿပီး ဒီမိုကေရစီစနစ္ ထူေထာင္ေပးခဲ့တဲ့ သမၼတဘုရွ္လည္း ျမန္မာျပည္အတြက္ေတာ့ ထိထိေရာက္ေရာက္ ဘာမွမလုပ္ေပး ႏိုင္ခဲ့ပါဘူး။ အီးယူအဖြဲ႔ႀကီးကလည္း သိပ္ၿပီးမထိေရာက္လွတဲ့ အကန္႔အသတ္ႏွင့္ စီးပြားေရးပိတ္ဆို႔မႈတခ်ိဳ႕လုပ္တာက လြဲၿပီး ဘာမွသိပ္မတတ္ႏိုင္ခဲ့ပါဘူး။

အာရွတိုက္က ျမန္မာ့အိမ္နီးခ်င္းေတြက ပိုဆိုးၾကပါတယ္။ ၁၉၉၀ ျပည့္ႏွစ္ရလဒ္ကို ပထမဆံုး ႀကိဳဆိုဂုဏ္ျပဳခဲ့တဲ့ တ႐ုတ္ျပည္ဟာ ေနာက္ပိုင္း လံုၿခံဳေရးေကာင္စီမွာ ျမန္မာအစိုးရကို ဗီတိုအာဏာသံုး ကာကြယ္ေနတဲ့ တိုင္းျပည္ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။ တ႐ုတ္ကို အားက်ခဲ့တဲ့ အေရွ႕ေတာင္အာရွႏိုင္ငံမ်ားအဖြဲ႔ကလည္း စီးပြားေရးအျမတ္ထုတ္ခ်င္စိတ္ႏွင့္ ျမန္မာႏုိင္ငံကို အာဆီယံအဖြဲ႔ထဲ ဖိတ္ေခၚသြတ္သြင္းခဲ့ၾကတယ္။ ပိုဆိုးတာက ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီေရးကို တေလွ်ာက္လံုး အားေပးခဲ့တဲ့  အိႏၵိယႏုိင္ငံႀကီးေတာင္မွ အခုအခါ နအဖႏွင့္ဖက္လဲတကင္း ရင္းႏွီးခ်စ္ၾကည္ေနၾကပါၿပီ။ ေနာက္ဆံုးအားကိုးစရာအျဖစ္ ကုလသမဂၢႀကီးကို ေမွ်ာ္ၾကည့္မိျပန္ေတာ့လည္း အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ႀကီး ဘန္ကီမြန္းကုိယ္တိုင္္က စိတ္ပ်က္စရာျဖစ္ေနပါၿပီ ဆိုမွေတာ့ ျမန္မာျပည္သူေတြအတြက္မွာ စိတ္ကုန္စရာခ်ည္းပါပဲ။

ဒီသတင္းစာရွင္းလင္းပြဲမွာပဲ မစၥတာ ဘန္ကီမြန္းက “ျမန္မာအစိုးရအေနျဖင့္ ႏုိင္ငံေရးအရ ပြင့္လင္းမႈကိုျပသရန္ အခြင့္အလမ္းေတြ လက္လြတ္ဆံုး႐ႈံးခဲ့ရၿပီ” လို႔ စိတ္မေကာင္းစြာ မွတ္ခ်က္ခ်သြားခဲ့ရွာပါတယ္။ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ရဲ႕ မွတ္ခ်က္ကို နအဖ ဗိုလ္ခ်ဳပ္တသိုက္ က ဟားတိုက္ရီေနၾကပါလိမ့္မည္။ တကယ္က သူတို႔မွာ ႏုိင္ငံေရးအရ ႐ိုးသားပြင့္လင္း ေၾကာင္း ေဖာ္ျပလိုတဲ့ သေဘာထား တေရြးသားေတာင္ မရွိခဲ့ၾကဘူး။ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ သက္ဆိုးရွည္ေရးအတြက္ ႏုိင္ငံတကာကို ဘယ္လို တပတ္႐ိုက္ရမည္၊ ဘယ္လိုကလိမ္ ကညစ္နည္းေတြကို သံုးရမည္ဆိုတာကိုသာ ေန႔စဥ္ႏွင့္အမွ် စဥ္းစားေနၾကသူေတြပါ။ ဒါေၾကာင့္ ႐ိုးသားမႈလည္းမရွိ၊ အရွက္အေၾကာက္တရားလည္း မရွိတဲ့ နအဖအဖြဲ႔မွာ ဆံုး႐ႈံးစရာ ဘာမွမရွိပါဘူး။ ကုလသမဂၢအဖြဲ႔ႀကီးႏွင့္ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ႀကီးတို႔သာ ဂုဏ္သိကၡာဆံုး႐ႈံးက်ဆင္း၊ ယံုၾကည္မႈကင္းမဲ့ျခင္း ခံခဲ့ၾကရတာ ျဖစ္ပါတယ္။

ျမန္မာ့အေရးႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး ကုလသမဂၢအဖြဲ႔ႀကီး ဂုဏ္သိကၡာက်ဆင္း၊ ယံုၾကည္မႈကင္းခံရတာ ဒီတႀကိမ္သာမဟုတ္ပါဘူး။ အႀကိမ္ႀကိမ္အခါခါလို ျဖစ္ေနပါၿပီ။ ၿပိီးခဲ့တဲ့ႏွစ္ပိုင္းက အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ကုိယ္စားလွယ္အျဖစ္ မစၥတာ ဂမ္ဘာရီ ပဥၥမအႀကိမ္ ေျမာက္ ေရာက္လာခဲ့တုန္းကလည္း ဗိုလ္သန္းေရႊႏွင့္ေတာင္ ေတြ႔ခြင့္မရခဲ့ရွာပါဘူး။ ပိုဆိုးတာက ျပန္ၾကားေရး၀န္ႀကီး ေက်ာ္ဆန္းဆိုတဲ့ လူမေလး ေခြးမခန္႔ ပုဂၢဳိလ္မ်ိဳးက သံတမန္ဆက္ဆံေရးဆိုတာကို နားမလည္ ပါးမလည္ႏွင့္ မစၥတာ ဂမ္ဘာရီကို သူငယ္ႏွပ္စားတေယာက္လို ပုတ္ခတ္ေစာ္ကား အထက္စီးက ပညာေပးသြားခဲ့ျခင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

အခုတခါေတာ့ ကုလသမဂၢအတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ႀကီးကုိယ္တိုင္ သာသာႏွင့္နာနာထိေအာင္ ပညာျပခံလိုက္ရၿပီလို႔ ဆိုရပါလိမ့္မည္။ ဘန္ကီမြန္းရဲ႕ ဒီတေခါက္ခရီးစဥ္အတြင္းမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ေတြ႔ခြင့္ေပးဖို႔ (၃) ႀကိမ္တိတိ နအဖကို ေမတၱာရပ္ခံ တင္ျပခဲ့ပါတယ္။ ကိုယ္စားလွယ္ေတာ္ႀကီး ဂမ္ဘာရီက ဦးဉာဏ္၀င္းမွတဆင့္ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ႀကီးရဲ႕ ဆႏၵကို တႀကိမ္တင္ျပခဲ့ ပါတယ္။ မစၥတာ ဘန္ကီမြန္းကုိယ္တိုင္လည္း ဗိုလ္သန္းေရႊဆီမွာ တိုက္႐ိုက္ (၂) ႀကိမ္တိုင္တိုင္ ေမတၱာရပ္ခံခဲ့ပါတယ္။ ႏိုင္ငံတကာဆက္ဆံေရးဆိုင္ရာ သံတမန္ထံုးတမ္းအစဥ္အလာမွန္သမွ် ဘာမွဂ႐ုစုိက္ေထာက္ထားေလ့ မရွိတဲ့ ဗိုလ္သန္းေရႊက ေတာ့ ေဆာရီးပါပဲ။ ျမန္မာျပည္ကို ကိုယ္တိုင္ (၂) ေခါက္တိတိ ေရာက္ခဲ့တာေတာင္ ကမာၻေက်ာ္ အက်ဥ္းစံ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရး ေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ေတြ႔ခြင့္မရရွာတဲ့ ဘန္ကီမြန္းခမ်ာ ကုလသမဂၢကို ဘယ္လိုမ်က္ႏွာျပန္ျပရမည္၊ လံုၿခံဳေရးေကာင္စီကို ဘယ္လိုအစီရင္ခံရမလဲဆိုတာေတာင္ မေတြးရဲေအာင္ပါဘဲ။

အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ႏွင့္ ဗိုလ္သန္းေရႊတိ႔ု ေဆြးေႏြးၾကရာမွာ မစၥတာ ဘန္ကီမြန္းက လာမည့္ႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲဟာ အေရးႀကီးၿပီး၊ ဒီမိုကေရစီ နည္းက်ကာ တရားမွ်တ ပြင့္လင္းမႈရွိရန္ လိုအပ္ေၾကာင္းႏွင့္ ကုလသမဂၢအေနျဖင့္ ေရြးေကာက္ပြဲအတြက္ အကူအညီေပးလိုေၾကာင္း တင္ျပတယ္လိ႔ု သိရပါတယ္။ ဗိုလ္သန္းေရႊကလည္း ေရြးေကာက္ပြဲကို တရားမွ်တမႈရွိေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေပးဖို႔ ကတိျပဳတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ သံတမန္စကားအရ ႏႈတ္ကတိေပးထားတာပါ။ ဘာမွ အာမခံခ်က္မရွိပါဘူး။ လက္ေတြ႔ကေတာ့ မစၥတာ ဘန္ကီမြန္းရဲ႕ ကုလသမဂၢမွ ကူညီပါရေစဆိုတဲ့ အဆုိျပဳခ်က္ကိုေတာင္ ၀န္ႀကီးဗိုလ္ေက်ာ္ဆန္း ကတဆင့္ ျငင္းဆန္ပယ္ခ်ထားၿပီးသားပါ။ ဒီေန႔အထိ အန္အယ္လ္ဒီပါတီအဖြဲ႔အစည္းအဆင့္ဆင့္ကို ဆက္သြယ္စည္း႐ုံး လႈပ္ရွားခြင့္ေတြ ဘာမွ်မေပးေသးပါဘူး။

ဒါေပမယ့္ ႀကံ့ဖြံ႔ဗဟုိေကာ္မတီ၀င္ ၀န္ႀကီး၊ ၀န္ကေလးေတြကေတာ့ ကုိယ့္ရပ္ကိုယ့္ရြာျပန္ၿပိီး လာဘ္ထုိး လာဘ္ေပး စည္း႐ုံးေရး ေတြ ဆင္းေနၾကပါၿပီ။ ဒါ့အျပင္ တစညလို အလိုေတာ္ရိပါတီေတြသာမက နအဖစီးပြားေရး လုပ္ငန္းရွင္ႀကီးေတြပါ အမတ္လုပ္ဖ႔ို၊ ေငြထုပ္ပိုက္ၿပီး မဲလိုက္၀ယ္ေနၾကပါတယ္။ ဒီလို အန္အယ္လ္ဒီအပါအ၀င္ အတိုက္အခံ ဒီမိုကေရစီအင္အားစုေတြအေပၚ ဓားမိုးခ်ဳိးႏွိမ္ထားၿပီး နအဖေနာက္လိုက္ အလိုေတာ္ရိေတြၾကားမွာ ေရႊမိုး၊ ေငြမိုးေတြ ရြာထားေပးမွေတာ့ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲ ရလဒ္ရဲ႕အေျဖဟာ ဘာျဖစ္မယ္ဆိုတာ လူတိုင္းသိေနၾကပါၿပိီ။

အမွန္ေတာ့ မစၥတာ ဘန္ကီမြန္းအေနျဖင့္ ဗိုလ္သန္းေရႊကို ေဆြးေႏြးတင္ျပရမွာ “၂၀၁၀ ျပည့္ႏွစ္ေရြးေကာက္ပြဲ” ျပႆနာ မဟုတ္ပါဘူး။ ႏွစ္ေပါင္းႏွစ္ဆယ္နီးပါးမွ် တင္ျပတိုက္တြန္းလာခဲ့တဲ့ ကုလသမဂၢႏွင့္ လံုၿခံဳေရးေကာင္စီ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ပါ။ အဓိကအားျဖင့္ ၁၉၉၀ ျပည့္ႏွစ္ရလဒ္ အသိအမွတ္ျပဳေရးႏွင့္ အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးအတြက္ ေဆြးေႏြးအေျဖရွာဖို႔ပါ။ ဒါေပမယ့္ ေဆြးေႏြးပြဲမွာ ဘန္ကီမြန္းကုိယ္တိုင္ “၉၀ ျပည့္ႏွစ္ရလဒ္” အေၾကာင္းကို တခြန္းမွ် မဟခဲ့ပါဘူး။ တကယ္ေတာ့ ဘန္ကီမြန္းဆိုတာ ကုလသမဂၢအတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ပါ။ ကိုရီးယားက စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္တေယာက္ မဟုတ္ပါဘူး။ ဘာမွ နအဖအႀကိဳက္ လိုက္ေလ်ာေျပာဆိုစရာမလိုပါဘူး။ အလုပ္ျဖစ္ရာ ျဖစ္ေၾကာင္းအတြက္ မူမဲ့စြာ၊ တာ၀န္မဲ့စြာ၊ အခ်ဳိသတ္ ျပေနစရာလည္း မလိုပါဘူး။

အတြင္းေရးမႉးတေယာက္အေနျဖင့္ ကုလသမဂၢႏွင့္ လံုၿခံဳေရးေကာင္စီရဲ႕ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြကို အာမခံ အေကာင္အထည္ ေဖာ္ဖိ႔ုသာ တာ၀န္ရွိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ၉၀ ျပည့္ႏွစ္ရလဒ္ေတြကို ေက်ာ္လႊားခ်န္လွစ္ပစ္လို႔ မျဖစ္ပါဘူး။ Roadmap တို႔၊ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲတို႔ ဆိုတာေတြဟာ ကုလသမဂၢရဲ႕ ဆံုးျဖတ္လမ္းၫႊန္ခ်က္ေတြထဲမွာ ပါတာမဟုတ္လို႔ ထည့္သြင္း အမႊန္းတင္ျပစရာ မလိုပါဘူး။

ဒီႏွစ္ဦးပိုင္းကာလ ကုလသမဂၢအတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ႀကီးရဲ႕ ကိုယ္စားလွယ္ မစၥတာ ဂမ္ဘာရီ ျမန္မာျပည္ကိုေရာက္ခဲ့စဥ္က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အပါအ၀င္ အန္အယ္လ္ဒီ စီအီးစီအဖြဲ႔ႏွင့္ ေတ႔ြဆံုခြင့္ရခဲ့ပါတယ္။ ဒီေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးပြဲမွာ အန္အယ္လ္ဒီ စီအီးစီက၊ ၉၀ ျပည့္ႏွစ္ရလဒ္ကို အသိအမွတ္ျပဳ အေကာင္အထည္ေဖာ္ေပးေရး၊ နအဖရဲ႕ ဖြဲ႔စည္းပံုဥပေဒကို ျပန္လည္သံုးသပ္ ညႇိႏႈိင္းခြင့္ျပဳေရး၊ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲကို ႏိုင္ငံတကာအဖြဲ႔အစည္းမ်ား ပါ၀င္ႀကီးၾကပ္ခြင့္ျပဳေရး၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသမားမ်ားအားလံုးကို လႊတ္ေပးေရး စတဲ့ အခ်က္ (၄) ခ်က္ကို ေတာင္းဆိုတင္ျပဖို ့ဂမ္ဘာရီကို ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကပါတယ္။

မစၥတာ ဂမ္ဘာရီက အဆိုပါေတာင္းဆိုခ်က္ (၄) ခ်က္ထဲက အေရးႀကီးဆံုးႏွင့္ အလိုခ်င္ဆံုးတခုကိုသာ ေျပာပါဆိုေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား အားလံုးလႊတ္ေပးေရး တခ်က္တည္းကိုသာ ေတာင္းဆိုေပးဖိ႔ု သေဘာတူခဲ့ၾကပါတယ္။ အန္အယ္လ္ဒီ စီအီးစီရဲ႕ အဆိုပါတခုတည္းေသာ ေတာင္းဆိုခ်က္ကိုေတာင္ နအဖ လက္မခံ ပယ္ခ်ခဲ့ပါတယ္။ ဒါ့ထက္ပိုဆိုးတာက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ျပန္မလႊတ္သည့္အျပင္ ယက္ေတာအမႈဆင္ၿပီး တရားခြင္တင္ စစ္ေဆးစီရင္ေနတာပါပဲ။ နအဖရဲ႕ မိုက္႐ိုင္းရမ္းကားပံုကေတာ့  ကမ္းကုန္ေနပါၿပီ။

အခုေနာက္ဆံုး ကုလသမဂၢအတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ႀကီး ဘန္ကီမြန္းကုိယ္တိုင္က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို လႊတ္ေပးဖို႔ တင္ျပတာကို ပယ္ခ်လိုက္တဲ့အျပင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ေတြ႔ဆံုခြင့္ရဖို႔ (၃) ႀကိမ္တိတိ ေမတၱာရပ္ခံတာကိုေတာင္ ႐ိုင္းျပမိုက္ကမ္းစြာ ျငင္းဆန္လိုက္ပါၿပီ။

ဒီေတာ့လည္း မစၥတာ ဂမ္ဘာရီကို ေမးစရာေမးခြန္းတခုသာ က်န္ပါေတာ့တယ္။ ကုလသမဂၢအတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ႀကီး ဘာဆက္လုပ္မွာပါလဲ။