နာဂစ္မုန္တိုင္းက်သည္မွာ တႏွစ္ျပည့္သြားၿပီ ျဖစ္ေသာ္လည္း မုန္တိုင္းဒဏ္ခံရသူမ်ားသည္ ဘ၀ပ်က္ေနဆဲ ျဖစ္ပါသည္။ နာဂစ္ေလေဘးဒုကၡကို သက္ဆုိးရွည္ေအာင္ လုပ္ေနသူမွာ ဗမာစစ္အစိုးရျဖစ္ေၾကာင္း ႏိုင္ငံတကာက သိပါသည္။ အကူအညီေပးမည့္သူကို စစ္ေဆးေမးျမန္း ခ်ဳပ္ခ်ယ္ကန္႔သတ္ေသာ ဗမာစစ္အစိုးရကို သည္းခံၿပီး အျပည္ျပည္ဆုိင္ရာက အကူအညီေပးပါသည္။ သို႔ေသာ္လည္း ပ်က္စီးသည့္အတိုင္းအတာ ႀကီးမားလြန္းသည့္ အတြက္ မလံုေလာက္ပါ။
(၁) သိန္းခြဲေသဆံုး၍ (၂) သန္းေက်ာ္ အုိးမဲ့အိမ္မဲ့ ဘ၀ပ်က္သြားသည္ဟု ခန္႔မွန္းၾကသည္။ ယေန႔ ကမာၻ႔စီးပြားေရး က်ဆင္းေနသည့္အတြက္ ေလေဘးဒုကၡေထာက္ပံ့ေငြလည္း နည္းပါးလာပါသည္။ ျပန္လည္ထူေထာင္ေရးအတြက္ ကုလသမဂၢနဲ႔ ျမန္မာ့အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံေတြက ေဒၚလာ သန္း (၇၀၀) လိုအပ္ေၾကာင္း လြန္္ခဲ့ေသာ ေဖေဖာ္၀ါရီလက ေၾကညာၿပီး အလႉခံၾကပါသည္။ သို႔ေသာ္လည္း ယခုခ်ိန္အထိ အလႉေငြထည့္ဖို႔ ကတိေပးထားသည္မွာ ေဒၚလာ သန္း (၁၀၀) သာ ရွိပါေသးသည္။ ကုလသမဂၢလိုအပ္ေသာ ၀န္ထမ္းမ်ားကို အကန္႔အသတ္မရွိ ျပည္၀င္ခြင့္ ေပးထားသည္ဟု သိရပါသည္။
ဗမာစစ္အစိုးရ၏ ခ်ဳပ္ခ်ယ္ကန္႔သတ္မႈေၾကာင့္ ႏိုင္ငံျခားသတင္းေထာက္မ်ား သြားခြင့္မရသျဖင့္ နာဂစ္ေလေဘး အတိုင္းအတာကို ကမာၻက မသိဟု ဆိုပါသည္။ ႏို္င္ငံျခားကယ္္ဆယ္ေရး ေအဂ်င္စီမ်ား ရွိေသာ္လည္း ၎တို႔ လုပ္ပံုကိုင္ပံုကို လူသိနည္း၏။ ဗမာစစ္တပ္သည္ သူမ်ားပစၥည္း အလြဲသံုးစားလုပ္ရာတြင္ နာမည္ရထားသျဖင့္ “သူခိုးရွိရာကို ၀န္ထုပ္၀န္ပိုးနဲ႔သြား” ဆိုသည္ ျမန္မာစကားပံုကို ႏိုင္ငံျခားသားေတြ သေဘာေပါက္ထားၾကပံုရသည္။ ဤသည္မွာ အလႉေငြနည္းရသည့္အေၾကာင္းရင္း ျဖစ္၏။
ျမန္မာျပည္တြင္းေရာက္သြားသည့္အခါတြင္ ကယ္ဆယ္ေရး၀န္ထမ္းတိုင္း ဗမာစစ္ဗိုလ္ဆီက ခြင့္ျပဳခ်က္ေတာင္း ရသည္။ မိမိမကူညီႏိုင္သည့္ကိစၥ၌ သူမ်ားက ကူညီေနသည္ကို ဗမာစစ္ဗိုလ္က အေႏွာင့္အယွက္ေပးေနျခင္း ျဖစ္သည္။ ေကာက္႐ိုးပံုေစာင့္သည့္ေခြးပမာ ကိုယ္မစားႏုိင္သည့္ကိစၥတြင္ ေဟာင္ျပေနျခင္းျဖစ္၏။ ထိုေၾကာင့္ နာဂစ္ေလေဘး သက္ဆိုးရွည္ၿပီး ျပန္လည္ထူေထာင္ေရး ေႏွာင့္ေႏွးေနျခင္း ျဖစ္သည္။ နာဂစ္မုန္တုိင္းကို သတိေပးရန္ ၀တၱရားပ်က္ကြက္သည့္ မိုးေလ၀သ ၫႊန္ခ်ဳပ္ ရာထူးမျပဳတ္ပါ။ တာ၀န္ေက်ပြန္ဖို႔ထက္ စစ္ဗိုလ္အမိန္႔နာခံရန္ ပို၍ အေရးႀကီးေနပါသည္။
၂၀၀၄ ခုႏွစ္၌ အင္ဒိုနီးရွားႏိုင္ငံ အာေခ်ကၽြန္းတြင္ ျဖစ္ပြားသည့္ ဆူနာမီေရေဘးႏွင့္ နာဂစ္ေလေဘး အပ်က္အစီးျခင္း အတူတူခန္႔ ျဖစ္ေသာ္လည္း နာဂစ္ေလေဘးအကူအညီသည္ အာေခ်ဆူနာမီ၏ ဆယ္ပံုတပံုသာ ရွိေၾကာင္း သိရသည္။ ႏိုင္ငံျခား အကူအညီရရွိမႈကို တဦးခ်င္းအေနျဖင့္ တုိင္းတာမည္ဆိုပါက ျမန္မာ (၃) ေဒၚလာ၊ လာအုိ (၄၉) ေဒၚလာ၊ ဆူဒန္ (၅၅) ေဒၚလာရရွိပါသည္။ ႏိုင္ငံျခားအလႉရွင္ကို ခ်ဳပ္ခ်ယ္ကန္႔သတ္မႉေၾကာင့္ ဤသို႔ျဖစ္ရျခင္း ျဖစ္သည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ားသည္ အစိုးရနဲ႔ ကုမၸဏီႀကီးမ်ားထံမွ ေငြရႏုိင္သည္။ စစ္သားနဲ႔ စစ္ဗိုလ္ေလးမ်ားကမူ ကယ္္ဆယ္ေရးပစၥည္းကို ခိုးၾကသည္။ ခိုးသည့္ကိစၥ၌ စစ္အစိုးရခြင့္ျပဳၿပီးသားျဖစ္၍ ခြင့္ျပဳခ်က္ေတာင္းစရာမလိုပါ။
ခြင့္ျပဳခ်က္မေတာင္းဘဲ ကယ္ဆယ္ေရးသြားလုပ္သည့္ ေစတနာရွင္ အရပ္သား (၂၀) ေက်ာ္မွာမူ ေထာင္ဒဏ္ (၃၅) ႏွစ္အထိ က်ခံေနရပါသည္။ ဤကဲ့သို႔ ယုတ္မာရက္စက္ေသာ အစိုးရမ်ိဳးကို ဒဏ္ခတ္႐ံုကလြဲ၍ အျခားနည္းလမ္း မရွိေတာ့ၿပီဟု ယူဆသူေတြမ်ားလွပါသည္။ ကယ္ဆယ္ေရးကုိ ဦးေဆာင္သည့္ ဟာသဆရာ ဇာဂနာကို ေထာင္ဒဏ္ (၅၉) ႏွစ္ခ်မွတ္ၿပီးမွ သက္ညႇာသည့္အေနျဖင့္ (၃၅) ႏွစ္အထိ ေလွ်ာ့ေပးလိုက္သည္။ ခြင့္ျပဳခ်က္မေတာင္းဘဲ ေလေဘးကယ္ဆယ္ေရးလုပ္မႈေၾကာင့္ ရရွိၾကေသာ ေထာင္ဒဏ္သည္ သူမ်ားႏိုင္ငံရွိ လူသတ္မႈထက္ပင္ မ်ားေနပါသည္။ ႏိုင္ငံျခား ကယ္ဆယ္ေရး ေအဂ်င္စီေတြက ဒုကၡသည္ေတြကို မနားမေနကူညီေနသလုိ ဗမာစစ္အစိုးရကလည္း မနားမေန ေႏွာင့္ယွက္ေလ၏။ ဖိႏွိပ္မႈႏွင့္ ေႏွာင့္ယွက္မႈကိုသာ နားလည္ေသာ အစိုးရ ျဖစ္ေပသည္။
ကုလသမဂၢ-အာဆီယံ-နအဖ သံုးပြင့္ဆိုင္ နာဂစ္ေလေဘးကယ္ဆယ္ေရး အစီအစဥ္အရ ဆိုပါက ႏိုင္ငံျခားမွ အလႉေငြရသည့္ ပမာဏအတိုင္း နအဖအစိုးရကလည္း အလႉေငြ ထည့္၀င္ရမည္ျဖစ္၏။ သို႔ေသာ္လည္း ၾကပ္ေျပးေနျပည္ေတာ္၌ လွ်ိဳ႕၀ွက္႐ံုုးထိုင္ေသာ နအဖသည္ ဤကိစၥတြင္ ႏႈတ္ဆိတ္ေနသည္။ သဘာ၀သယံဇာတ ေရာင္းစား၍ ရထားေသာ ႏိုင္ငံျခားသံုးေငြ ေဒၚလာ သန္း (၃,၅၀၀) ခန႔္ နအဖတြင္ ရွိသည္ဟု ခန္႔မွန္းၾကသည္။ ဤေငြကို ၾကပ္ေျပးအတြက္သာ သံုးေနပံုရသည္။
မိမိႏိုင္ငံသူ ႏိုင္ငံသားမ်ား၏ တုိးတက္ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးကို ဂ႐ုမစိုုက္ေသာ အစုိးရသည္ အစိုးရမဟုတ္ဘဲ သူခိုး ဓားျပသာ ျဖစ္ေပသည္။ အင္ဒုိနီးရွားအစိုးရႏွင့္ ဗမာသူခိုးဓားျပ အလြန္ကြာျခားေၾကာင္း နာဂစ္ေလေဘးက သက္ေသျပေနပါသည္။ |
