တပ္ဆင္၏ ေပြထုိင္းပါတီက အစိုးရသစ္ဖြဲ႕ႏုိင္ေရးအတြက္ အတုိက္အခံႏွင့္ေပါင္းသြားသည့္ အမတ္မ်ားကုိ မက္လုံးေပးရာ၌ ျပန္လာမည့္ အမတ္တဦးကုိ ဘတ္ေငြ (၅၅) သန္းထိ ေပးမည္ဟု ေစ်းေခၚလုိက္သည့္အတြက္ အာဏာလြန္ဆြဲပြဲ ပုိၿပီး အႀကိတ္အနယ္ ျဖစ္လာသည္။

ေပြထုိင္းပါတီသို႔ ျပန္လာမည္ဟု ကတိေပးသည့္ အမတ္ကုိ ပါတီ၀င္ခြင့္ေလွ်ာက္လႊာျဖည့္ၿပီးသည္ႏွင့္ ဘတ္ေငြသား (၅) သန္း ခ်က္ခ်င္းေပးမည္။ ေလွ်ာက္လႊာအတည္ျပဳၿပီး ပါတီ၀င္ျဖစ္ခဲ့လွ်င္ ဘတ္ (၂၅) သန္းႏွင့္ က်န္ (၂၅) သန္းကုိ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္သစ္ေရြးပြဲတြင္ မဲထည့္ၿပီးသည္ႏွင့္ အၿပီးသတ္ေပးေခ်မည္ဟု ေစ်းေခၚထားသည္။

အတုိက္အခံႏွင့္ေပါင္းသြားသည့္ ေန၀င္းခ်စ္ေခ်ာ့အုပ္စုမွာ အမတ္ (၃၇) ဦးရွိသည့္အတြက္ ထုိအမတ္အားလုံး ျပန္လာမည္ဆုိလွ်င္ အနည္းဆုံး အေမရိကန္ေဒၚလာ သန္း (၆၀) ေက်ာ္ႏွင့္ညီမွ်သည့္ ဘတ္ေငြသန္း (၂) ေထာင္ေက်ာ္ ေပြထုိင္းပါတီက သုံးရန္ျပင္ထားသည့္ သေဘာျဖစ္သည္။ လက္ရွိအမတ္မ်ားကုိလည္း ေငြႏွင့္ထိန္းထားရမွာ ျဖစ္သည့္အတြက္ အစိုးရတရပ္ဖြဲ႕ႏုိင္ဖုိ႔ တဦး ဘတ္ (၅၅) သန္းႏႈန္းျဖင့္ အမတ္ (၂၄၀) ကုိ ၀ယ္ရသည္ဟုတြက္လွ်င္ ေပြထုိင္းပါတီအေနျဖင့္ ေဒၚလာ သန္း (၄၀၀) အနည္းဆုံး သုံးရမည္ျဖစ္သည္။

အစိုးရတရပ္ဖြဲ႕ေရးအတြက္ အမတ္မ်ားကုိ ေဒၚလာ သန္း (၄၀၀) ေက်ာ္ အလကားေပးႏုိင္သည့္ ထုိင္းႏုိင္ငံေရးပါတီတခုသည္ အစိုးရျဖစ္လာခ်ိန္တြင္ ေဒၚလာသန္းေထာင္ႏွင့္ခ်ီၿပီး ျမတ္စြန္းႏုိင္သည့္ အလားအလာမရွိဘဲ ေဒၚလာသန္းရာႏွင့္္ခ်ီၿပီး ရင္ႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမည္မဟုတ္ဟု ဘန္ေကာက္ ပညာတတ္အခ်ဳိ႕က ယူဆသည္။ လက္ရွိ ထုိင္းႏုိင္ငံေရးသည္ ႏုိင္ငံအက်ိဳးစီးပြား၊ ျပည္သူအက်ိဳးစီးပြား ေဆာင္ရြက္မည့္ အစိုးရမ်ိဳးဖြဲ႕ေရးထက္ စီးပြားျဖစ္၊ သူေဌးျဖစ္ လုပ္ငန္းႀကီးတခုအတြက္ စားက်က္လုသည့္ ကိန္းျဖစ္ေနသည္။

ထုိ႔ေၾကာင့္လည္း တပ္ဆင္၏ ပါတီအဆက္ဆက္ကုိ အဂတိလုိက္စားမႈႀကီးမားသည့္အစိုးရဟု တပ္ဆင္အစိုးရ ဆန္႔က်င္သူမ်ားက စြပ္စြဲခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။

ေပြထုိင္းပါတီအေနျဖင့္ အစိုးရဖြဲ႕ႏုိင္ေလာက္သည့္ မဲအေရအတြက္မရလွ်င္ လႊတ္ေတာ္ဖ်က္သိမ္းေရးကုိ အဆုိျပဳႏုိင္သည္ဟု အဖ်က္ခံထားရသည့္ People Power ပါတီအမတ္တဦးက ေျပာသည္။ သို႔ေသာ္ လႊတ္ေတာ္ အထူးအစည္းအေ၀းေခၚထားသည့္ ကာလအတြင္း လက္ရွိ အိမ္ေစာင့္အစိုးရ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္က လႊတ္ေတာ္ဖ်က္သိ္မ္းခြင့္မရွိဟု လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ ခ်ိဳင္းခ်စ္ေခ်ာ့က ေထာက္ျပသည္။

ေလာေလာဆယ္ ထုိင္းႏုိင္ငံေရး အေျခအေနမွာ အတုိက္အခံ ဒီမုိကရက္ပါတီကလည္း အစိုးရဖြဲ႕ႏုိင္ေရး လုံးပန္းေနသည္။ ေပြထုိင္းပါတီကလည္း ဒီမုိကရက္အစိုးရမဖြဲ႕ႏုိင္ေအာင္ အတုိက္အခံဘက္ ကူးသြားသည့္ အမတ္မ်ားကုိ ေငြနဲ႔ေပါက္၀ယ္ရန္ႀကိဳးစားေနသည္။ တပ္ဆင္ကလည္း ဒီမုိကရက္မ်ား အစုိးရမဖြဲ႕ႏုိင္ေအာင္ ျပည္ပကေန နည္းမ်ိဳးစုံျဖင့္ကုိင္လႈပ္ရန္ႀကိဳးပမ္းလိ္မ့္မည္ဟု ထင္ေၾကးေပးေနၾကသည္။

မည္သို႔ဆုိေစ ထုိင္း၀န္ႀကီးခ်ဳပ္သစ္ေရြးခ်ယ္ပြဲကုိ လာမည့္ သီတင္းပတ္အတြင္း လႊတ္ေတာ္မွာ က်င္းပရန္ မွန္းထားသည္။ တပ္ဆင္ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံေပးထားသည့္ ေပြထုိင္းပါတီကလည္း အမ်ိဳးသားညီၫြတ္ေရး ၾကားျဖတ္အစိုးရဖြဲ႕ရန္ လုိလားေနသျဖင့္ ထုိင္းအာဏာလြန္ဆြဲပြဲမွာ အႀကိတ္အနယ္ ျဖစ္ေနသည္။

ထုိင္းဥပေဒအရ ဒီဇင္ဘာ (၃၀) ရက္ေနာက္ဆုံးထားၿပီး ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္သစ္ ေရြးခ်ယ္ရမည္ ျဖစ္သည္။ တခ်ိန္က ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ေဟာင္း တပ္ဆင္အေပၚ သစၥာခံခဲ့သည့္ အမတ္ (၃၇) ဦးကုိင္ထားသည့္ ေန၀င္းခ်စ္ေခ်ာ့အုပ္စုက ဒီမိုကရက္ အတုိက္အခံဘက္ကုိ ဘက္ေျပာင္းလုိက္သည့္အတြက္ ထုိင္းႏုိင္ငံေရး ခ်ိန္ခြင္လွ်ာ အေျပာင္းအလဲ ျဖစ္သြားသည္။ တပ္ဆင္ကုိ သစၥာေဖာက္ခဲ့သူ ေန၀င္းခ်စ္ေခ်ာ့အေနျဖင့္ အတုိက္အခံႏွင့္ မည္မွ်ၾကာၾကာ လက္တြဲမလဲဆုိ္သည္ကုိ ထုိင္းႏုိင္ငံေရးေလာကမွာ စိတ္၀င္စားေနၾကသည္။

တပ္ဆင္ႀကိဳးကုိင္သည့္ ေပြထုိင္းပါတီကလည္း အစိုးရဖြဲ႕ရန္ အလားအလာနည္းလာသည့္အတြက္ တုိင္းျပည္၏ စီးပြားေရး၊ ႏုိင္ငံေရး ျပႆနာမ်ား ေျဖရွင္းေရးအတြက္ အမ်ိဳးသားညီၫြတ္ေရး ၾကားျဖတ္အစိုးရဖြဲ႕မွ ျဖစ္မည္ဆုိသည့္ အဆုိကုိ ေဇာင္းေပးလာျပန္သည္။ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ကုိ ပါတီငယ္ေလးမ်ားမွ တင္ေျမႇာက္မည္ဟုဆုိ၏။ အမ်ိဳးသားညီၫြတ္ေရး ၾကားျဖတ္အစိုးရကုိ ႏွစ္အနည္းငယ္ အုပ္ခ်ဳပ္ေစျခင္းျဖင့္ တုိင္းျပည္တြင္း ဆူပူအုံႂကြမ်ားကုိ ဟန္႔တားႏုိင္မည္ျဖစ္ၿပီး တုိင္းျပည္ျပန္လည္တည္ေဆာက္ေရးအတြက္ အခ်ိန္ေပးႏုိင္မည္ျဖစ္သည္ဟု ယူဆျခင္း ျဖစ္သည္။

သို႔ေသာ္ ဒီမုိကရက္အတုိက္အခံဘက္က အစိုးရမဖြဲ႕ႏုိင္သည့္အေျခအေနမ်ိဳး သို႔မဟုတ္ ဘက္ေျပာင္းသြားသည့္ အမတ္မ်ားကုိ တပ္ဆင္က ျပန္ေခၚၿပီး အစုိးရကုိ ျပန္ထိန္းႏုိင္သည့္ အေျခအေနမ်ိဳးမွသာ အမ်ိဳးသားညီၫြတ္ေရး ၾကားျဖတ္အစိုးရေပၚေပါက္ႏုိင္ရန္ အခြင့္အလမ္းမ်ားသည္ဟု အကဲခတ္အခ်ိဳ႕က ယူဆသည္။ တက္လာသည့္ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္သည္ ေနာက္ထပ္႐ုပ္ေသး၀န္ႀကီးခ်ဳပ္တဦးဆုိလွ်င္လည္း လမ္းေပၚထြက္ ဆႏၵျပမႈမ်ား ေပၚေပါက္ဦးမွာျဖစ္ၿပီး ဒီမုိကရက္က အစိုးရဖြဲ႕ႏုိင္လွ်င္လည္း အာဘီဆစ္ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ျဖစ္မလာေအာင္ တပ္ဆင္လုိလားသူမ်ားက အဟန္႔အတား လုပ္ဖုိ႔မ်ားသည္ဟု ယူဆၾကသည္။

၀န္ႀကီးခ်ဳပ္မည္သူတက္တက္ ဆူ၀မ္နဖုန္ေေလဆိပ္ကုိ ပိတ္လုိက္ရသည့္အက်ိဳးဆက္အျဖစ္ ယုိင္သြားသည့္ ထုိင္းစီးပြားေရးကုိ ကုိင္တြယ္ရမည့္တာ၀န္က စိန္ေခၚေနသည္။ လာမည့္ႏွစ္တြင္ အလုပ္လက္မဲ့ (၁,၀၀၀,၀၀၀) နီးပါးရွိမည္ဟု မွန္းထားသည္။

အထူးသျဖင့္ ခရီးသြားလုပ္ငန္းအထိနာသြားသည့္အတြက္ ႏုိင္ငံျခားသား ခရီးသြားမ်ားကုိ အားထားေနရသည့္ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕မွ လုပ္ငန္းမ်ား သိသိသာသာ ထုိးက်သြားသည္။ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕တြင္းမွ စားေသာက္ဆုိင္မ်ားႏွင့္ အျခားလုပ္ငန္းအမ်ားစုက ဧည့္သည္အလာက်ဲသြားသည့္အတြက္ ပီေအဒီေခါင္းေဆာင္ပုိင္းကုိ အျပစ္တင္ၾက သည္။ ဘန္ေကာက္ ပရာတူနန္း ပလက္ေဖာင္းေစ်းတန္း အခ်ိဳ႕ေနရာမ်ားတြင္ ပီေအဒီေခါင္းေဆာင္ ဆြန္ထိ အမည္ကုိ ပလက္ေဖာင္းေပၚတြင္ မေက်မနပ္ ေရးထားသည္ထိ ေတြ႕ရသည္။

ထုိအေတာအတြင္း ထုိင္းအတုိက္အခံ ဒီမိုကရက္ပါတီက အစိုးရဖြဲ႕ႏုိင္မည့္ အမတ္အေရအတြက္ ရၿပီျဖစ္သည့္အတြက္ လႊတ္ေတာ္အထူးအစည္းအေ၀းေခၚရန္ ေတာင္းဆုိထားသျဖင့္ ထုိင္းႏုိင္ငံေရးေလာကတြင္ အာဏာလြန္ဆြဲပြဲ ျပင္းထန္လာသည္။

ဒီမိုကရက္ပါတီသာ လႊတ္ေတာ္တြင္ ေမွ်ာ္မွန္းသည့္အတုိင္း မဲအေရအတြက္အျပည့္ရလွ်င္ ဒီမိုကရက္ပါတီ ေခါင္းေဆာင္ အာဘီဆစ္ ၀ိဇၨာဇီ၀ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ျဖစ္လာႏုိင္သည္။ အမတ္အေရအတြက္ (၃၇) ဦး ကုိင္ထားၿပီး မၾကာခင္က အဖ်က္ခံရသည့္ ၀န္ႀကီးခ်ဴပ္ေဟာင္းဆြန္ခ်ိဳင္း၏ People Power ပါတီေထာက္ခံမႈမွ ခြဲထြက္သည့္ ေန၀င္းခ်စ္ေခ်ာ့အုပ္စုက ဒီမိုကရက္ပါတီကုိ ဘက္ေျပာင္းလုိက္သည့္အတြက္ အစိုးရဖြဲ႕ႏုိင္ရန္ အလားအလာ မ်ားလာျခင္းျဖစ္သည္။

သို႔ေသာ္ ျပည္ပေရာက္ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ေဟာင္း တပ္ဆင္ ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံေပးထားသည့္ People Power ပါတီ အဖ်က္မခံရမီကပင္ ထုိပါတီ၀င္ အစိုးရအဖြဲ႕ထဲမွ အမတ္အခ်ဳိ႕က ေပြထုိင္းပါတီေထာင္ၿပီးျဖစ္သည္။ တခ်ိန္က တပ္ဆင္၏ ထုိင္းရပ္ထုိင္းပါတီ အဖ်က္ခံရၿပီးမၾကာခင္ People Power ပါတီကုိ ျပည္ပေရာက္တပ္ဆင္၏ ေငြေၾကးေထာက္ပံ့မႈျဖင့္ တည္ေထာင္ခဲ့ၿပီး စမတ္ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ျဖစ္လာသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ စမတ္သည္ တပ္ဆင္၏ ႐ုပ္ေသး၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ဟု အစြပ္စြဲခံရျခင္းျဖစ္သည္။ စမတ္ျပဳတ္ၿပီးမၾကာခင္ တပ္ဆင္၏ ေယာက္ဖ ဆြန္ခ်ိဳင္း ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ျဖစ္လာသည္။ ဆြန္ခ်ိဳင္းျပဳတ္ၿပီးေနာက္ေပၚေပါက္လာသည့္ ေပြထုိင္းပါတီသည္လည္း တပ္ဆင္ ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံေပးထားသည့္ ပါတီျဖစ္လာျပန္သည္။

ဒီမိုကရက္ပါတီက အစိုးရဖြဲ႕ရန္ ေျခလွမ္းျပင္ေနေသာ္လည္း တပ္ဆင္ ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံေပးထားသည့္ ေပြထုိင္းပါတီက အတုိက္အခံဘက္ ဘက္ေျပာင္းသြားသည့္အမတ္မ်ား ျပန္လာရန္ နည္းမ်ိဳးစုံျဖင့္ ဖိအားေပးေနသည္။ အခ်ဳိ႕ ထုိင္းအေရွ႕ေျမာက္ မဲဆႏၵနယ္မ်ား၌ ယင္းသို႔ ဘက္ေျပာင္းသည့္ အမတ္မ်ား၏ ေနအိမ္ကုိ ပိတ္ဆုိ႔ရန္ ရြာသားမ်ားအား ခုိင္းေစထားသည္ဟုလည္း အမတ္အခ်ဳိ႕က ေျပာသည္။

တပ္ဆင္ႏွင့္ တရား၀င္ ကြာရွင္းၿပီးဆုိသည့္ တပ္ဆင္၏ ဇနီးေဟာင္း ပြန္ဂ်မင္သည္ မၾကာခင္က ဘန္ေကာက္ျပန္ေရာက္လာၿပီးေနာက္ ေပြထုိင္းပါတီကုိ ႀကိဳးကုိင္ေနသည္ဟု အစြပ္စြဲခံရသည္။ အထူးသျဖင့္ ဒီမိုကရက္ပါတီကုိ ဘက္ေျပာင္းသြားသည့္ ေန၀င္းခ်စ္ေခ်ာ့အုပ္စု၀င္ အမတ္မ်ားကုိ ျပန္ေခၚရန္ စည္း႐ုံးေသာ္လည္း မေအာင္ျမင္ဟု ထုိင္းမီဒီယာမ်ားက ေရးသည္။

အတုိ္က္အခံ ဒီမိုကရက္ပါတီႏွင့္ ေပြထုိင္းပါတီတို႔ အမတ္မ်ားကုိ အလုအယက္ ေငြျဖင့္ ဆြဲေဆာင္ေနသည့္အတြက္ ထုိင္းႏုိင္ငံေရးမွာ အမတ္ေစ်းေကာင္းလာသည္ဟု ေဆာင္းပါးရွင္ ေဆာ့ပြန္ အြန္ကာရာက The Nation သတင္းစာတြင္ ေရးသည္။ ဒီမိုကရက္ပါတီသာ အစိုးရဖြဲ႕ခဲ့လွ်င္ တပ္ဆင္အေနျဖင့္ ေနာက္ထပ္ ေထာင္ဒဏ္မ်ား ရင္ဆုိင္ရႏုိင္သည့္အတြက္ တပ္ဆင္ဘက္ကလည္း ေပြထုိင္းပါတီ အစိုးရဖြဲ႕ႏုိင္ရန္ အေလ်ာ့ေပးမည္မဟုတ္။

ယခုရက္ပုိင္းအတြင္း အမတ္တဦးကုိ မည္မွ်ေငြပုံ ေပးရေပးရ အတုိက္အခံပါတီႏွင့္ ေပြထုိင္းတို႔ အျပန္အလွန္ အာဏာလြန္ဆြဲေနသည့္အတြက္ ထုိင္းႏုိင္ငံေရးမွာ ေငြသာအဓိကဟု ေဆာ့ပြန္ အြန္ကာရာက ေထာက္ျပသည္။ ထုိင္းႏုိင္ငံေရး အက်ပ္အတည္းေတြ႕ေလ အမတ္မ်ား ေငြရွာ၍ေကာင္းေလဟုလည္း ေ၀ဖန္ထားသည္။ မည္သည့္ပါတီ အစိုးရဖြဲ႕ျဖစ္မည္ဆုိသည့္ ေနာက္ဆုံးအေျဖအေပၚ ေငြက လႊမ္းမုိးထားဆဲ ျဖစ္သည္ဟုလည္း ေရးထားသည္။

ထုိင္းအတုိက္အခံ ဒီမိုကရက္ပါတီအေနျဖင့္ ေလာေလာဆယ္ အမတ္ေနရာ (၂၄၂) ေနရာ အပုိင္ရထားသည္ဟု ဆိုေသာ္လည္း ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ေနရာအတြက္ လႊတ္ေတာ္ထဲမဲခြဲခ်ိန္တြင္ မဲအေရအတြက္ ထုိမွ်ရမရဆုိသည္မွာ မေသခ်ာဟု အကဲခတ္မ်ားက တြက္သည္။